اخترک ب- ۶۱۲ کجاست؟

هميشه فروردين و ارديبهشت ياد بيستون مي افتم  بيستون وهم انگيزترين کوهي است که در تمام زندگي ام ديدم .  اولين باري که بيستون رفتم هنوز يادمه . ميني بوس ما دم دماي صبح اون وقت که هوا هنوز تاريکه ولي رگه هاي روشني توي فضا چرخ مي خورند جلوي بيستون ايستاد و ما پياده شديم . ابرهاي سفيدي بالاي ديواره را گرفته بودن و باد مي وزيد. بيستون پله پله است و برج برج . بايد ديدش تا فهميد چه سخن مي گويم . چون به وصف در نمي آد. فراتاش که بقولي بدست فرهاد تراشيده شده در جلوي ما بود. سينه اي صيقلي از سنگ که به ارتفاع 40 متر در عرض 300 متر تراشيده شده است. اما چرا؟ کسي نمي داند. بيشک اثري عظيم بود که دست روزگار مانع تکميل آن شد و بعد تبديل شد به صحنه يکي از زيباترين داستان هاي اين مرز و بوم . امشب صداي تيشه از بيستون نيامد گويا به خواب شيرين فرهاد رفته باشد  هر قدر بالا سرمان را نگاه مي کرديم فقط کوه بود و سنگ و سختون آسمون را نمي ديدم .............. يکي از با شکوه ترين آفتاب غروب هاي عمرم را هم توي بيستون ديدم . بالا هاي ديواره بوديم . تقريبا انتهاي پله سوم . و آخرين طول هاي مسير قوش نه عجله ...